Nederland

Machtiging tot Voorlopig Verblijf

Vreemdelingen die langer dan drie maanden in Nederland willen verblijven hebben een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) nodig, tenzij een nationaliteit van één van de volgende landen bezitten: Australië, Canada, Japan, Nieuw Zeeland, de Verenigde Staten (VS), Zuid Korea, Monaco, Vaticaanstad en Zwitserland. Ook voor vreemdelingen met de nationaliteit van één van de lidstaten van de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte geldt de MVV-plicht niet.

Met ingang van 1 oktober 2015 geldt er tevens geen MVV-plicht meer voor vreemdelingen met een MVV-plichtige nationaliteit die al wel houder zijn van een geldige verblijfsvergunning in een ander Schengenland en in Nederland voor een erkende referent gaan werken. Er is ook geen MVV meer vereist voor MVV-plichtige vreemdelingen die in Nederland diensten willen verrichten in het kader van grensoverschrijdend dienstverlening binnen de Europese Unie.

De MVV is een inreisvisum, een sticker die wordt afgegeven door de Nederlandse vertegenwoordiger in het land van herkomst of bestendig verblijf. Tijdens de behandeling van de aanvraag voor een MVV wordt tevens getoetst aan de voorwaarden van het beoogde verblijfsdoeld van het verblijfsdocument.

MVV-plichtige vreemdelingen kunnen gebruik maken van de TEV (Toelating en Verblijf) procedure. Dit houdt in dat in met één procedure zowel een MVV als een verblijfsvergunning voor de vreemdeling kan worden aangevraagd. De vreemdeling kan zelf de TEV aanvragen bij de Nederlandse vertegenwoordig in eigen land, maar kan ook de referent in Nederland een aanvraag laten indienen. Als de aanvraag positief is beoordeeld, ontvangt de vreemdeling toestemming om naar Nederland te komen. Twee weken na binnenkomst kan de vreemdeling het verblijfsdocument ophalen bij de IND.